 | ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟಾದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮಗು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ನಕ್ಕಾಗ, ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದುಮುದ್ದಾಗಿ ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮ ಕಿರುಬೆರಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆನಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜು, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಆದರೆ, ಪುಟ್ಟ ಕೈಬೆರಳಲ್ಲಿ ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗೀಚಿಗೀಚಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ತೊದಲುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಹಾಡನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು, ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಾಗ ತನಗೇ ತಿಳಿದಂತೆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ್ದು, ಕವನ ಬರೆದಿದ್ದು ಕಡೆಯತನಕ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುವಾಗ ಆಗುವ ಖುಷಿ ಅಕ್ಷರ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಲಾಸಕ್ತಿಗೆ, ಜಾಣ್ಮೆಗೆ, ಮುಗ್ಧತೆಗೆ ನೀರೆರೆದು ಸಲಹುವುದು ಪ್ರತಿಯಾಬ್ಬ ಪಾಲಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಪುಟಾಣಿ ಮಾಡುವ ತರಲೆ, ತಂಟೆ, ಕಿತಾಪತಿ, ಆ ಮುದ್ದಾದ ಫೋಟೋ, ಭಲೇ ಭೇಷ್ ಎನ್ನುವ ಸಾಹಸ, ಪ್ರಗತಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಪುಳಕ, ಸಂತೋಷ ನೂರ್ಮಡಿ. |
 |